ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚಿತ್ರ ವಿಮರ್ಶೆ: ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಥ್ರಿಲ್ಲಿಂಗ್ ಚಿತ್ರ

ಸಿಬಿಐ ಅಧಿಕಾರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತಾವೊಬ್ಬ ಮಾಗಿದ ನಟ ಎಂಬುದನ್ನು ಶಿವಣ್ಣ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಿಯಾಮಣಿ ಅವರು ಅಷ್ಟೇ ಸೊಗಸಾದ ಅಭಿನಯ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಭಿನಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಿವಣ್ಣನಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.

ಮೈನಿಂಗ್ ಮಾಫಿಯಾ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವುದೇ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕನ ಉದ್ದೇಶ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಆತ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಫೈಟ್ ಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕಾಣೆಯಾದ ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಪ್ರಿಯಾಳಿಗಾಗಿ (ಪ್ರಿಯಾಮಣಿ) ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ. ಹಾಂಕಾಂಗ್ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಕಡೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೈಗೆ ಪ್ರಿಯಾ ಸಿಗುತ್ತಾಳಾ?
ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅವಳೇನಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ? ಎಲ್ಲಿರುತ್ತಾಳೆ? ಅವಳು ಉಗ್ರರ ಜೊತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿರುತ್ತಾಳಾ? ಎಂಬ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕಾದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.

ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಲಾವಿದರ ಬಳಗವೇ ಇದೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದದ್ದು ಅವಿನಾಶ್ ಅವರ ಪಾತ್ರ. ಅವರದು ಸಿಬಿಐ ಅಧಿಕಾರಿ ಪಾತ್ರ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಬರುವುದು ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಾದರೂ ತಮ್ಮ ವಿಭಿನ್ನ ಗೆಟಪ್ ಮೂಲಕ ಗಮನಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಡೀಲ್ ರಾಜ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ರಂಗಾಯಣ ರಘು ಅವರು ನಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಭೂಗತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಆಶಿಶ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಲೀಲಾಜಾಲ ಅಭಿನಯ. ರವಿ ಕಾಳೆ, ಚಿ.ಗುರುದತ್, ಯತಿರಾಜ್, ಜಿಮ್ ರವಿ ಪಾತ್ರಗಳು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿವೆ.

ಗುರುಕಿರಣ್ ಅವರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿರುವ ನೀನೇನೆ ನೀನೇನೆ, ಕಮ್ ಕಮ್, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನೋ ಒನ್ ಕೆನ್ ಟಚ್ ಮಿ ಹಾಡುಗಳ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಕೊರಿಯೋಗ್ರಫಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪುಸ್ಸಿ ಕ್ಯಾಟ್ ಪುಸ್ಸಿ ಕ್ಯಾಟ್ ಐಟಂ ಹಾಡಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಶಾಲಿನಿ ನಾಯ್ಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ಪಡ್ಡೆಗಳಿಗೂ ಬೋರು ಹೊಡೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್ ಕೆಲವೊಂದು ಕಡೆ ಅದ್ಭುತ, ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸಾಧಾರಣ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೂ ಅಸಾಧಾರಣ ಎನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಾದವರ ಎದೆ ನೋಡಬೇಕಾದರೆ ಎದೆಹಾಲು ಕುಡಿಸಿದ ತಾಯಿ, ಹೊಕ್ಕಳು ನೋಡಬೇಕಾದರೆ ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲು ನೆನಪಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಡೈಲಾಗ್ಸ್ ಗಮನಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ.